Ciekawostki

scan0031



CO ZROBIĆ, GDY UŻĄDLI PSZCZOŁA?

pszczola_pijaca_nektar

Wbitego w skórę pszczelego żądła nie należy chwytać palcami, ponieważ do rany wciśnie się dodatkową porcję jadu; żądło należy ze skóry zeskrobywać - to rada jednego z ekspertów, który pojawił się w Chorzowie na imprezie pod hasłem "Zostań przyjacielem pszczół".

O zachowaniu wobec pszczół, a także o tym jak sobie radzić np. z użądleniami mówił w trakcie pikniku jeden z ekspertów akcji prof. Paweł Chorbiński z Uniwersytetu Przyrodniczego we Wrocławiu.

Naukowiec podkreślał, że np. pracujące na łące pojedyncze pszczoły nie są agresywne - nawet przypadkowo lekko dotknięte (nie przyciśnięte), zwykle przestraszone odlatują. Pszczoły stają się agresywne tylko w pobliżu swojego gniazda, mają tam bowiem zapasy i potomstwo. To ich reakcja na działania drapieżników, wśród nich człowieka, które próbują im coś z gniazd zabierać. Wybierający miód z ula człowiek z perspektywy pszczół kradnie im spiżarnię.

Jeżeli człowiek znajduje się w pobliżu ula i np. - co się czasem dzieciom zdarza - bierze patyk i sprawdza, co się w środku dzieje, pszczoły potrafią zaatakować i potrafią to zrobić w sporej liczbie. Niestety pierwsze użądlenie powoduje, że rozsiewany jest zapach jadu. To pobudza inne pszczoły do żądlenia - wyjaśnił Chorbiński.

Pszczoły atakują najwyżej położony ciemny punkt, czyli u człowieka włosy. Jeżeli pszczoła zaplącze się w nie, naturalną reakcją jest próba wytrząśnięcia owada. Machanie rękami jest jednak nieskuteczne, pszczoła w takiej sytuacji nie boi się i odrzucona wraca. Według naukowca najskuteczniej jest wówczas wziąć owada w dwa palce, zgnieść odciągając od skóry głowy i wyrzucić.

Jeżeli pszczoła użądli nas w palec, palec może spuchnąć, nic nam się nie stanie. Jeżeli użądli nas w czubek głowy, pod spodem jest kość - opuchlizna spowoduje potworny ból głowy. Nie powinniśmy jednak bać się - osoby dorosłe, nieuczulone, spokojnie potrafią przeżyć pięćset użądleń. (...) Uczuleni muszą wiedzieć, jak się zachowywać i jakie środki ostrożności ze sobą nosić, choćby adrenalinę - wskazał ekspert.

W przypadku użądlenia pszczoła praktycznie zawsze zostawia w skórze człowieka żądło, a razem z nim - zbiornik z jadem. Podczas użądlenia do rany wydostaje się z niego od jednej piątej do jednej trzeciej zebranego tam jadu. Gdy jednak chwyci się za żądło palcami, wyciska się do rany niemal całą zawartość zbiornika.

Jeżeli chwycimy żądło palcami, zrobimy sobie zastrzyk i dopiero wtedy nas porządnie zaboli. Dlatego żądło ze skóry zdrapujemy, zeskrobujemy paznokciem czy jakimś przedmiotem. Potem możemy przyłożyć korzeń pietruszki lub przeciętą cebulę, wypić calcium i nic nam się specjalnego nie stanie - mówił Chorbiński.

Przypomniał przy tym, że użądlenia mogą mieć dobry wpływ na człowieka - istnieje nawet dział medycyny - apitoksynoterapia - który zajmuje się leczeniem użądleniami np. zmian w kręgosłupie, choroby reumatoidalnej czy gośćca stawowego.

Aby jednak unikać potencjalnie niebezpiecznych użądleń w obrębie jamy ustnej, dobrze jest, pijąc słodkie napoje lub dając je dzieciom, korzystać z zamykanych butelek lub pojemników. Z tego samego względu należy obserwować spody jedzonych ciastek czy słodkiego pieczywa. Warto pamiętać, że osy podobnie jak słodycz przyciąga fermentacja, a zatem piwo. Przypadkowe połknięcie utopionej, nieżyjącej osy czy pszczoły nie jest jednak groźne.

Źródło: PAP

CIEMIERNIK – ZIMOWY KWIAT

Ciemiernik

Ciemierniki są roślinami wczesnowiosennymi. Ich kwiaty posiadają pastelowe barwy i mogą przybierać kolory od czystej bieli poprzez delikatny róż oraz jasną czerwień aż do ciemnego fioletu. Ciekawostką są odmiany, które wykształcają kwiaty w kolorze zielonym. Ciemierniki mają w większości zimozielone liście a niektóre gatunki podczas łagodnej zimy potrafią zakwitnąć nawet w grudniu.

Normalnie roślina kwitnie wczesną wiosną a kończy kwitnąć dopiero w maju. Kwiaty są bardzo trwałe i pozostają atrakcyjne nawet w czasie gdy bylina wytwarza nasiona.

Z rodziny ciemierników można wyróżnić cztery najciekawsze gatunki, są to:

· Ciemiernik biały (Helleborus niger) – jego kwiaty są białe lub różowe, zakwita on po pierwszych odwilżach i kwitnie do końca kwietnia. Rośnie do 30 cm.

· Ciemiernik ogrodowy (Helleborus x hybridus) – jest skrzyżowaniem kilku dzikich gatunków ciemierników, kwiaty cechują się dużą zmiennością kolorystyczną. Dorasta do 50 cm.

· Ciemiernik wschodni (Helleborus orientalis) – kwiaty są bardzo duże w kolorze zielonkawo-białym lub kremowym i osadzone są na długich szypułkach. Kwitnie do kwietnia.

· Ciemiernik cuchnący (Helleborus foetidus) – nazwę zawdzięcza ostro pachnącym korzeniom. Kwitnie od lutego do czerwca i posiada dzwonkowate kwiaty, które są koloru jasnozielonego. Rośnie do 50 cm.

Ciemierniki lubią wilgotne oraz lekko ocienione stanowiska. Zaleca się sadzić je na glebach żyznych z dużą ilością próchnicy o odczynie wapiennym. Rośliny sadzimy płytko i nie przesadzamy lecz pozostawiamy je w jednym miejscu na kilka lat.

 RĄCZNIK

Racznik

Rącznik (rycynus) w naszym klimacie jest rośliną ozdobną, jednoroczną. Wymaga żyznej gleby i intensywnego nawożenia, a w okresach suszy - stałego podlewania. Rącznik sadzimy w ciepłym, zacisznym miejscu. Co kilkanaście dni zasilamy ziemię gnojowicą lub nawozami mineralnymi - azotowymi i fosforowymi. W środku lata rośliny mogą osiągnąć do 5 metrów i zajmują powierzchnię 1-2 metrów kwadratowych. Z rączników możemy utworzyć jednolity żywopłot lub szpaler, zachowując przy sadzeniu odstępy co najmniej 80 cm. Ładnie też wygląda posadzony pojedynczo na trawniku. Może też rosnąć w donicy na balkonie czy w ogrodzie. Nasiona rącznika wysiewa się pojedynczo do małych pojemników. W temperaturze pokojowej kiełkują po tygodniu. Kiedy siewki mają po kilka liści, przesadza się do doniczek. Przed wysadzeniem do ogrodu rośliny wymagają hartowania. Gotowe sadzonki rącznika wysadzamy po ostatnich majowych przymrozkach.

W ogrodach uprawia się najczęściej trzy odmiany rącznika:

- krwistoczerwoną, o ciemnych liściach, pędach i kwiatach

bengalską, o niebieskawozielonych liściach, pokrytych gruby popielatym nalotem

- zanzibarską, o liściach wyjątkowo dużych, błyszczących i intensywnie zielonych.

Dojrzałe nasiona zbieramy jesienią i przechowujemy do przyszłego roku. Nasiona są silnie trujące. Zjedzenie jednego ziarenka może spowodować nieżyt całego przewodu pokarmowego na skutek działania toksycznego białka roślinnego - rycyny. Spożycie 4-5 nasion prze dzieci może okazać się śmiertelne, a 10-20 dla dorosłych.

ARONIA

Kuchnia naukowa - w tym roku aronia !

Aronia znana jest z właściwości obniżających ciśnienie krwi, ale nie jest to jedyna zaleta tej rośliny. Owoce zawierają wielkie bogactwo związków prozdrowotnych, w tym antocyjanów (ciemnych barwników), które mają właściwości przeciwutleniające, wykorzystywane w profilaktyce chorób cywilizacyjnych (nowotworowych, krążenia), hamowaniu procesu starzenia. Ponadto związki zawarte w owocach oczyszczają organizm z toksyn, wzmacniają ściany naczyń krwionośnych przeciwdziałając krwawieniu (np. w chorobie wrzodowej żołądka), zmniejszają napięcie nerwowe, łagodzą skutki radioterapii, promieniowania telewizora czy komputera, uodparniają skórę na szkodliwe działanie promieniowania UV, zmniejszają skutki uboczne leków stosowanych w leczeniu raka, łagodzą dolegliwości w chorobach trzustki i wątroby.

MUCHY I KOMARY

komar

Komary i muchy skutecznie odstrasza zapach roślin pomidora, najlepsze są odmiany silnie rosnące. Pomidory możemy posadzić na grządce, zwłaszcza w sąsiedztwie miejsca, gdzie chcemy odpocząć, a także na balkonie i tarasie.

Pelargonia, lawenda, mięta i geranium odstraszają również meszki. Heliotrop, którego ciemnofioletowe kwiaty wydzielają duże ilości olejków o zapachu wanilii, działa również odstraszająco na meszki.

W pomieszczeniach można zawiesić wiązki świeżej mięty, kwiatów czarnego bzu i piołunu, zielone liście pomidorów lub ustawiać doniczki z kwitnącą pelargonią, których zapachu również nie lubią komary. W mieszkaniach komary i muchy odstrasza eukaliptus wydzielający silny zapach. Plastry świeżej cebuli umieszczone na spodeczkach wykazują takie same działanie. Rumianek pospolity zawiera związki, które przy spalaniu odstraszają komary. Siedząc przy ognisku wystarczy rzucić w ogień niewielką ilość rumianku, aby pozbyć się tych uporczywych owadów.

Mrówki nie tolerują zapachu lawendy, majeranku, tymianku, mięty polnej, które można wysadzać w dowolnych miejscach ogrodu

 
  

TRUSKAWKI PNĄCE, WISZĄCE ?

truskawka_pnaca

Truskawki, które oferują nam sprzedawcy tak naprawdę nie są "wiszące" ani "pnące", jest to tylko sposób w jaki prowadzimy truskawki odmian powtarzających. Taka uprawa jest możliwa dlatego, że rośliny te są zdolne do wytwarzania licznych rozłogów. Jeśli truskawki powtarzające posadzimy do naczyń umieszczonych nad powierzchnią ziemi np. na parapetach to będziemy mieli truskawki "zwisające", natomiast gdy te same rośliny posadzimy w gruncie i przymocujemy je do podpór to uzyskamy wrażenie jakby truskawki były "pienne". Truskawki odmian powtarzających maja zdolność zawiązywania pąków kwiatowych podczas długich dni, dlatego kwitną i owocują do późnej jesieni. Obficie wytwarzają kwiaty i owoce na roślinie głównej i na młodych roślinach wyrastających na rozłogach, co jest bardzo dekoracyjne. Truskawki powtarzające wymagają dobrego nawożenia i regularnego podlewania. W okresie wiosennym stosuje się też zabieg usuwania kwiatów, który sprzyja obfitszemu plonowaniu w drugiej połowie lata. W Polsce najczęściej uprawiane odmiany truskawek powtarzających to: Selva, Ostara i Evita.

Projekt i realizacja: StudioAvatar.pl - strony www Legnica, Lubin, Wrocław